[box] Rgoška banja se nalazi na obali Svrljiškog Timoka, između sela Rgošta i rudnika Tresibaba i Podvis (koji nisu u funkciji), 5 km jugozapadno od Knjaževca. Na ovom prostoru postoji čitav niz izvora koji izbijaju na vodonosnom rasedu dužine 800m (neki izvori se javljaju na obalama Svrljiškog Timoka, a neki su potopljeni). Banja je poznata od davnina, o čemu svedoče ostaci nekadašnjeg rimskog kupatila.

Hemijska laboratorija Geoinstituta iz Beograda je 1996. godine vršila analizu vode Rgoške banje, i na osnovu ispitivanja može se reći sledeće: Prema temperaturi mineralne vode Rgoška banja je topla ili subtermalna (20-37°C). Sa terapeutskog gledišta pripada hipotermama (20-34°C). Ovo je veoma značajno za terapijsko korišćenje u sadašnje vreme kada je sve više ljudi sa srčanim oboljenjima, jer je poznato da banje sa visokom temperaturom izazivaju pogoršanje srčanih oboljenja.

Hemijska analiza vode Rgoške banje daje povod za razmišljanje o njenim mnogobrojnim lekovitim svojstvima. U medicini se sve češće pominje selen i njegovo dejstvo u lečenju raka. Radon, koji se javlja u nekaptiranim izvorima u vidu mnogobrojnih mehurića, pogodan je za inhalaciju disajnih organa. Zna se da magnezijum blagotvorno deluje na kardiovaskularni sistem, a u vodi Banjice sadržan je u iznosu od 17,6 mg/l. Fluor sadržan u Banjskoj vodi u iznosu od 0,2mg/l je siguran zaštitnik zuba, i omogućava čvrstinu kostiju, tako da oni ljudi koji je piju vrše preventivu. Takođe, primećeno je da plitke ogrebotine po telu brzo zarastaju pri kupanju u banjskoj vodi, što bi moglo da se poveže sa prisustvom mangana. Inače, ljudi najviše dolaze da bi se lečili od išijasa, reumatizma, i nekih nervnih oboljenja.[/box]

>Dodaj komentar